Ziek

Gisteravond werd mam niet lekker, keelpijn en koorts. Vanochtend kreeg ik dezelfde symptomen. We moesten van onze gids laat en veel ontbijten omdat we de lunch zouden overslaan. Tijdens lunchtijd zaten we namelijk in een vliegtuig opweg naar het zuiden. Dat vele ontbijten is niet gelukt. 

In de rij voor het inchecken van de koffers moest ik voor het eerst deze reis mijn zwangerschapsverklaring laten zien. Hier hadden ze niet zo heel veel ervaring mee want het duurde erg lang voor ik deze samen met de boardingpass terug kreeg. Door de warmte en het vele staan werd ik heel licht in mijn hoofd. Dus bom, voor de incheckbalie maar op de grond gaan zitten. Dat hielp gelukkig. 

Het vliegen was niet erg bevorderlijk voor het herstel, het schommelde de hele weg. Geen idee of de luchtdruk hier zo wisselend is, of dat de piloten een minder goede opleiding krijgen. In elk geval was ik blij dat mam voor we vertrokken een plastic zak had geregeld. 

De busrit van het vliegveld naar ons hotel duurde 1,5 uur waarbij we ongeveer 5x op een haar na een scooter van de weg reden (met 80 km per uur). Gelukkig is alles goed gegaan. Ondertussen kregen we weer les over de cultuur van Vietnam, de gebouwen en de Franse en Amerikaanse oorlog. Het schijnt dat hoe zuidelijker je komt in Vietnam, hoe vriendelijker ze zijn. We gaan het meemaken.

Eenmaal aangekomen bij het hotel waren we verbaasd. De gids zei namelijk dat we in een hele kleine stad slapen, en dat hij dus maar een paar restaurants kan aanbevelen. Iets waarvoor hij veelvuldig zijn excuses aanbood. Het hotel staat echter tussen de flatgebouwen in een stad ter grote van deventer... Onze definitie van een grote stad is blijkbaar verschillend. 

We hebben net een heerlijke maaltijd in de supermarkt gekocht (vers stokbrood, paprika, fruit en smeerkaas). Vanavond een paracetamol en vroeg naar bed. We kijken morgen nog even wat we mee kunnen doen van het programma.