Drie bootjes

Na een goede nachtrust (met paracetamol) konden we fenomenaal uitgebreid en vroeg ontbijten. We houden het een beetje rustig. Yvonne heeft nog keelpijn en wat koorts, ik ben koortsvrij.  Om tien voor half acht vertrekken we naar de haven om met een kleine ferry langs de beroemde drijvende markt te gaan varen, de Cai Rang floated market. De Mekong rivier is erg breed. De wegen rondom nogal slecht. Daarom ontstond de handel op de rivier. Lokale bevolking  komt met een bootje , 's morgens vroeg vanaf vijf uur , groente en fruit en specialiteiten vanuit de regio kopen. We zien boten met ananas, papaya's,  kokosnoten, en groente die ik allemäal niet ken. Zelfs een boot met bonsai boompjes. Sommige mensen hebben er een woonboot van gemaakt. De gids vertelt dat de kinderen vanaf 2 jaar kunnen zwemmen. Op de terugweg naar de haven meert tijdens het varen een klein bootje aan waar een oude rimpelig vietnamese  vrouw vraagt wat men wil drinken. Handig snoert ze haar boot aan de ferry vast en maakt twee koffie: anderhalve eetlepel suiker, gecondenseerde melk, koffiesiroop en veel ijsklontjes. Voor de bemanning dan he, wij mogen geen ijsklontjes (te gevaarlijk i.v.m. de waterkwaliteit. 

Terug in het hotel kunnen we even douchen en een kleine koffer voor 1 nacht inpakken (de grote koffer blijft in de bus). We gaan namelijk eerst fietsen op het tijgereiland en daarna 2 uur in de bus naar een lodge in een  andere provincie, de Mekong delta. Yvonne heeft nog lichte koorts en Binn deelt in de bus op weg naar de haven mee dat Yvonne bij hem achterop de scooter gaat (er zijn in deze groep mensen die erg snel achterop willen omdat het warm is). Op de boot mogen we een fiets uitzoeken. De schrik slaat me om het hart. Mountainbike, hoge instap, twee soorten versnellingen en gelukkig een helm. Hoe ga ik m'n been zo hoog optillen en niet tegelijkertijd ter aarde storten? De gids ziet m'n angst en zegt dat ik rustig aan moet doen en dat we hier op de boot het opstappen op de fiets gaan oefenen. Hij doet het voor. Fiets heel schuin naar je toe houden. Van achter je rechter been erover. Aanschuiven met de andere voet en hu, daar zit je. Voor en achter tegelijk remmen anders vlieg je over de kop. Een versnelling op 2 laten staan en de andere beginnen op 3 en al gelang de snelheid op- en terug schakelen. Ik prevel mezelf moed in, komop, je hebt een motor rijbewijs. Maar een harder stemmetje zegt, als je valt breek je een heup. Aan het begin van de prachtige tocht over het eiland helpt de gids me nog bij het op en af stappen. Echter na een poosje voel ik me een stuk zekerder en kan het alleen. Tussen de rijstvelden door zoeft er een scooter langs met een glimmende Yvonne achterop. We genieten van de tocht en krijgen onderweg eenmaal een koud drankje en eenmaal heerlijk jackfruit, kleine banaantjes en watermeloen. We zien hoe tauge wordt gekweekt en lopen rond op een krokodillen boerderij. Deze kannibalen zitten op grootte gesorteerd in een zwembad anders eten ze elkaar op als ze honger hebben. Aan het eind van de gang kun je tasjes kopen...... van krokodillen leer. Eenmaal terug in de bus gaat menigeen een dutje doen. Donkere wolken pakken zich samen als we op een sampong stappen om naar de Mekong Delta Lodge te varen. Precies in een regenbui meren we aan  op het eiland. Onze lodge is een prachtig huisje. Zo meteen komt er iemand een muskietennet boven ons bed installeren. Ik zeg: bedankt voor het lezen en welterusten!

Liefs van Yvonne en Gerdien