Wat een geluk

Terwijl wij gisteren genoten van de tempel, het fietsen en de boot regende het de hele dag pijpenstelen in Hannoi. Het was nog maar de vraag of onze boottocht door Halong Bay wel door ging. De groep die gisteren met de cruise zou gaan moest namelijk ander onderkomen zoeken i.v.m. de typhoon. 

Gelukkig stopte de typhoon precies optijd en was het veilig om te gaan varen. Dus vanochtend hebben we de koffers op de gang laten staan (werden voor ons naar de bus gebracht),  gingen we ontbijten, uitchecken en 2 uur in de bus. Tijdens de rit kregen we les van onze gids over de geschiedenis van en het leven in Vietnam. Welke dynastie heeft hoeveel land veroverd (of verloren)? Hoe werkt de huidige economie? Hoeveel verdient een gemiddelde Vietnamees? Hoeveel kost het om hier te wonen? Hoe duur is een scooter? etc. Hij motiveert ons om mee te doen door vragen te stellen en 1 biertje te beloven aan de persoon die het goede antwoord geeft. 

Na een verlichtende busrit kwamen we aan bij de haven. Hier namen we afscheid van onze gids, die mag namelijk niet mee aan boord. Alleen niet voordat hij tegen de reisleider van de boot had gezegd dat ik zwanger ben, en tegen mij dat ik goed moest uitkijken omdat de loopplank glibberig was. Sinds onze gids weet dat ik zwanger ben wordt er erg goed voor mij gezorgd. Overal waar we eten benoemd hij de zwangerschap en bij het fietsen gisteren ging er een motor mee zodat ik kon stoppen met fietsen wanneer ik moe was (ookal fietsen we 10 km per uur heuvel af). Bij elke foto pauze vroeg hij of ik echt niet op de motor wilde. De geruststelling dat ik als nederlandse gewend ben aan fietsen hielp niet. 

Via een glibberige loopplak gingen we met een sloep naar het echte ship. Hier kregen we een heerlijke uitgebreide lunch en de sleutels tot onze kamer (met airco!). Direct na de lunch was het tijd om met de sloep naar de kano verhuur te gaan. Hoewel we niet zijn omgekieperd hebben we wel onszelf goed natgespetterd. Terug op de boot hadden we 20 min te tijd voordat we klaar moesten staan voor de volgende activiteit; de berg op klimmen en/of zwemmen bij een eiland. Bij het in en uitstappen werd ik (opnieuw) gewaarschuwd voor de glibberigheid en dat het echt heel erg oke was om de berg maar half te beklimmen. Ik ga deze zorgzaamheid nog missen  ;).

De berg werd half bedwongen (uitzicht op 30 cruiseschepen) en het water was heerlijk. Alleen was de luchtvochtigheid zo hoog dat we na een half uur uit het water nog even nat waren als daarvoor. Dus dan maar zeiknat en met voeten vol kleverig zand in de sloep voor de tocht terug naar de boot. Voor we de boot echter opmochten werden onze voeten (en slippers) gewassen met een tuinslang. Dat is nog eens efficient dicipelschap (en een goed idee voor wanneer David uit de zandbak komt)! Een heerlijke douche verloste ons van het overig meegenomen zand en happy hour bovenop het dek kon beginnen. Ik typ dit stukje met een mocktail naast me bij de ondergaande zon. Straks hebben we nog een uitgebreid dinner en is er de optie om inktvissen te gaan vangen. Morgen is om 6:30 een licht ontbijt zodat we optijd klaar staan om naar een grot te gaan. Nooit geweten dat een cruise zo hard werken was, maar wat een geluk dat het door kon gaan!!

Liefs, Yvonne